شارح كتاب « الصحائف » ، نويسندهء « المعارف في شرح الصحائف » ، آن را اين گونه وصف مىكند : كتاب « الصحائف » تمام حجّتهاى مخالفان را بر فلاسفه و ديگران - كه با براهين قطعى و دلايل يقينى ، بر اساس آنچه صريحِ عقل بر آن گواه است ، اثبات شده - در بر دارد و مطالب آن بر بنياد اصول و قواعد ايشان است تا پندار و گمان شكّاكان را باطل و ايمان درست باوران را تقويت كند ؛ چرا كه جز با روشن شدن دليل و حجّت و از بين بردن شبهه ، حقّ از باطل شناخته نمىشود و به ذهن نزديك نمىگردد . از اين روى ، جماعتى از دانشمندان و گروهى از صاحبان فضل از من درخواست كردند كه بر اين كتاب ، شرحى رسا و كافى همراه با سخنانى افزون - كه استوارى مطالب بر بنياد آن سخنان و رسيدن به يقين در گرو آنهاست - بنويسم . من نيز پذيرفتم و كتاب خويش را « المعارف في شرح الصحائف » ناميدم . كاتب چلبى اين شرح را نيز در « كشف الظنون » ياد كرده است . از سخنان وى روشن مىشود كه « الصحائف » شرحهاى پرشمارى دارد . الصحائف همراه با اين شرح ، در نزد اهل سنّت از كتابهاى كلامى مورد اعتماد ( همچون المقاصد ، المواقف ، الطوالع و شروح آنها ) به شمار مىرود . با اين وصف ، براى اينكه خواننده به آنچه پيشتر ياد كرديم - كه نويسندهء الصحائف اين حديث شريف را از احمد بن حنبل روايت كرده و صاحب هداية السعداء نيز اين مطلب را در كتابش نقل كرده است - مطمئن شود ، آنچه را در اين دو كتاب آمده است ، نقل مىكنيم : نصّ سخن نويسندهء الصحائف در « هداية السعداء » ، هدايت نخست ، جلوهء هفتم ، در بازگويى آنچه به سبب آن آدمى رافضى مىشود ، آمده است : در « التمهيد » مىخوانيم : هر كه بگويد على پيامبر يا از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله برتر و داناتر است و جانشينى شيخين را نپذيرد يا آنها را ناسزا گويد يا نفرينشان كند يا